TAG-S-TORY : 20

In the youngest days of life, we were often together benovalently. To be out without her was never possible. Her company was too nice, endearing and special. We had the most wonderful time of fondness all around. I knew... she understood my tender palms. In the thrilling fog with the earnest feel of being engulfed in the misty shawl together with tempting snacks and aromatic tea.. it was the sheer enjoyment of wintry morning in her joyous company. The evenings spent were more exciting and memorable...this had been continued for many years. But the mighty time with advancement did make me and my bicycle too "Isolated" forever.

-Sunil Pandit

आयुष्याच्या तरूण दिवसांमध्ये आम्ही सतत बरोबर असायचो. तिच्याशिवाय बाहेर असणं मला कधी शक्यच झालं नाही. तीचं सतत माझ्यासोबत असणं "स्पेशलच" असायचं कारण तिचा सहवास छान आणि हवाहवासा वाटायचा. माझं व तिचं विलक्षण जमायचं. माझ्या हातांचा स्पर्श तिला कळायचा....मनधूंद धुक्याची कूंद शाल अंगावर घेऊन,बारिक शेव पेरलेले पिवळेधमक पोहे आणि वाफळता चहा, तिच्याबरोबर सकाळी सकाळी भलताच भारी आस्वाद द्यायचे. संध्याकाळ तर अधिकच रोमांचकारी व्हायची...हा सिलसिला खूप वर्षे चालू होता. काळाच्या ओघात...माझी ती "साय"कल कायमची एकाकी झाली.

-सुनील पंडित