अडीच ती न अक्षरे...!!

कोडे साधं पण उत्तर कळेना

कळले जरी पण सहज वळेना

मनं तयार पण अजिबात मानेना

स्वप्न पाहिले पण पुन्हा पडेना

डोळे आतुर पण पापणी लवेना

सहज सोपे पण कुणाला समजेना  

उत्तर सोपं पण प्रश्नच सुटेना

बोलायचे नेमके पण जीभ रेटेना

ओळख पटली पण डोळे भिडेना

खरं असुन कुणी काही बोलेना

वेड प्रेमळ भुल भूलैय्या सुचेना

मस्त धुंद मोहक क्षण अनु-भवेना

का कुणी सांगेल किमया केवल

सौंदर्य अनुभवते शुभ्र रंगी धवल

कृष्णकळी खुलते जाई जुई नवल

उमजेल कधी हे अबोल फूला

शब्द खेळ प्रसन्न मना मनातला

समजेल ना ते ही लवकर तुला

भाव सारे तुझ्या अधिर नेत्रातले

सांग अडीच-तीन अक्षरे जगाला

अंतरंग कळु दे ह्रदयाचे.. ह्दयाला.

© सुनील पंडित, पुणे.