मादक बकुळी

कविता असते नेहमी साधी भोळी,

वाटते कधीकधी थोडी मन बावळी.

झुलते छान डौलदार कान-बाळी,

दिसते सुबक नीट नेटकी सावळी.

मनपसंत लेखणी आणि शाई काळी,

उतरतात शब्द हटके आवळी जावळी.

आठवतात गोड त्या मनकवड्या ओळी,

गोंजारता जाळीदार पिंपळ-पान गुंडाळी.

लिहीता तिचे आकर्षक नांव भाळी,

दिसते नक्षीदार सोन केळी राजेळी.

सहज उमलते शब्दांची नाजूक कळी,

भावते कविता मादक सुगंधित बकुळी.

-सुनील पंडित.